طهران در روز سوم ذىقعدة 1324 ، شش نفر از وكلاى مجلس ملى براى تبريك ورود به خدمت وليعهد رفتند . يكى از آنها سيد نصر اللّه تقوى « 1 » بود كه لايحه [ اى ] در تبريك نوشته حضورا قرائت كرد . وليعهد به آنها مهربانى نمود و تمجيد و همراهى زياد نسبت به مجلس ملى نمود و خطابهء ذيل را عنوان كرد : خطابهء وليعهد بر هرشخص عاقل مسلم و مبرهن است كه بنياد اساس ترقى و تفوق و آبادى هريك از ملل و ممالك متمدنهء عالم ايجاد اتحاد حقيقى بين دولت و ملت بوده است و اين اساس ، مستقر و مستحكم نمىشود مگر به انعقاد مجلس ملى كه قوهء جامعه بين دولت و ملت است و حالا كه به حمد اللّه تعالى ، اعلىحضرت شاهنشاهى برحسب فطرت مقدس و راى جهان‌بين اساس اين مجلس را به ملت مرحمت فرمودند من هم با نهايت ميل و اقبال خاطر به پيشرفت اين مشروع و مقصود همراهى و مساعدت دارم چنانچه از بدايت امر هم داشته‌ام و براى ترقى مملكت بهتر از اين اساس وسيله و راهى نمىبينم . لكن مجلس هم خوب است با كمال جدّ و جهد مشغول كار و در مقام انجام وظايف خود بوده و با منتهاى دقت و مراقبت و سعى به اصلاح نواقص بپردازند و در اداى تكليف خود كوتاهى و غفلت نكنند . در خصوص نظامنامه هم قدرى از آن را ملاحظه كرده‌ام . باقى را هم با حضور حضرت و الا نايب السلطنه و جناب صدر اعظم ملاحظه مىكنم و پس از اتمام به مجلس مىفرستم . طهران كاغذ ذيل را وليعهد از تبريز يا عرض راه در ماه شوال به آقا سيد عبد اللّه نوشته است : جناب مستطاب شريعتمدار حجة الاسلام آقا سيد عبد اللّه مجتهد سلمه اللّه تعالى بعد از استعلام از سلامت مزاج شريف زحمت مىدهم . از قرارى كه شنيده‌ام از تبريز كاغذى به جناب‌عالى نوشته‌اند كه وليعهد مخالف با عقايد ملت است و مجلس را كه بندگان اعلىحضرت اقدس همايونى ارواحنا فداه داده است وليعهد قبول ندارد . اولا به ذات مقدس پروردگار قسم است كه اين مطلب به كلى خلاف و بىاصل است و من از خدا مىخواهم كه ان شاء اللّه تعالى اين دولت و ملت ترقى كرده و رفع اين مذلّتها شود . ثانيا به سر جدت قسم اگر

--> ( 1 ) . حاج سيد نصر اللّه تقوى از سادات اخوى ( 1242 شمسى تا 1326 ) وكيل دورهء اول و دوم و مؤلف كتاب هنجار گفتار .